Showing 1–25 of 230 results

Antieke landkaarten zijn vaak verbluffend mooi gemaakt. Het zijn echte kunstwerken, die veel meer zijn dan alleen dragers van informatie. Een mooie kaart was (en is nog steeds) een statussymbool.

Aan de versieringen van antieke landkaarten en atlassen werd erg veel werk besteed. Zeker vóór ongeveer 1700 is dit zeer goed terug te zien. De mensen die de versieringsmotieven bedachten, waren zelf vaak kunstenaars. Een landkaart was dan ook vaak duurder dan een schilderij.

De versieringen op de antieke landkaarten weerspiegelen de kunststijl van het ogenblik waarop een kaart werd gemaakt, bijvoorbeeld Renaissance of Barok.

De cartografie kende haar hoogtepunt in de toenmalige Nederlanden tussen ongeveer 1570 en 1675. In deze periode stonden grote namen op, die nog steeds bekend zijn vanwege hun prachtige landkaarten. Een voorbeeld daarvan is Gerard Mercator, aan wie we nog steeds de naam ‘Mercatorprojectie’ te danken hebben. De atlassen en kaarten die in deze periode werden gemaakt, zijn wereldwijd bekend vanwege hun wetenschappelijke nauwkeurigheid en artistieke verfijndheid.

Vóór ongeveer 1570 waren er ook al wel landkaarten in de omloop, maar dit waren er veel minder. Belangrijk toen was Ptolemeüs, die leefde in de tweede eeuw. Vanaf de tweede eeuw kwam er lange tijd erg weinig verbetering in de kaarten. Pas in de vijftiende eeuw werden de kaarten weer min of meer herontdekt.

Een sterke stimulans voor de ontwikkeling van de cartografie is te vinden bij Karel de Vijfde. Hij was het, die opdracht heeft gegeven om de toenmalige 17 provinciën in kaart te brengen volgens de zogenaamde driehoeksmeting. Voor die tijd waren er van de Nederlanden geen echt goede kaarten beschikbaar, de vorm van ons land was bijvoorbeeld nauwelijks herkenbaar. Door de driehoeksmeting toe te passen werden de kaarten rond die tijd een stuk nauwkeuriger.

Eenvoudig gezegd houdt de driehoeksmeting het volgende in. Er werden drie punten in een stad genomen. Deze drie punten werden met elkaar verbonden en de onderlinge afstand werd met behulp van meetkettingen opgemeten. Nadat ze een dergelijke driehoek hadden opgemeten werd er weer een nieuwe driehoek gemaakt, waarvan twee van de drie punten al bestaande punten waren van de vorige driehoek. Op deze manier werden steeds meer driehoeken toegevoegd en uitgelegd over een hele stad. Op kleine schaal was hierdoor een betrouwbare kaart te maken die de onderlinge afstand goed kon weergeven.

Sommige antieke landkaarten zijn gekleurd. De boekdrukkunst werd uitgevonden in 1452, maar het duurde nog enkele honderden jaren voordat ook de kleurendruk geïntroduceerd was. Het algemeen toepassen van de kleurendruk vond pas plaats in de loop van de 19e eeuw. Tot die tijd werden kaarten zwart-wit afgedrukt. Er waren zogenaamde ‘kaartafsetters’ die naar de wens van een koper de kaart konden kleuren. Aangezien een goede kaartafsetter behoorlijk duur was, bleven veel kaarten ongekleurd. Ook werden soms kinderen ingezet om landkaarten in te kleuren. Dat is regelmatig terug te zien op kaarten, wanneer niet helemaal binnen de lijntjes is gekleurd. Het gebeurt ook dat antieke landkaarten tegenwoordig alsnog worden gekleurd door professionals die hier hun specialiteit van gemaakt hebben.

Andere landen of gebieden

Artois – Ca. 1625 – Guicciardini

59,00

Antieke Landkaarten

Bergen op Zoom – Ca. 1885

20,00
1
Hallo, U kunt ons eenvoudig whatsappen door op de groene knop hier linksonder te drukken!
Powered by